ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
تایید رمز عبور *
بخاطر بسپار

ایجاد حساب کاربری

فیلدهای مشخص شده با ستاره (*) الزامی است.
نام *
نام کاربری *
تایید رمز عبور *
تایید رمز عبور *
ایمیل *
تایید ایمیل *
کد امنیتی *
تازه سازی کد امنیتی

مقاله ها

موسیقی سنتی

شرکت نسیم مهرآوا در سال 1390 آلبوم موسیقی محلی مازندران رونما را منتشر کرد. این آلبوم به منظور حفظ نغمه‌های اصیل مازندرانی توسط ابوالحسن خوشرو خوانده شده است

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد. در این صورت می توان امید داشت که تمام و دشواری موجود در ارائه راهکارها و شرایط سخت تایپ به پایان رسد وزمان مورد نیاز شامل حروفچینی دستاوردهای اصلی و جوابگوی سوالات پیوسته اهل دنیای موجود طراحی اساسا مورد استفاده قرار گیرد.

شیدای من

آلبوم موسیقی شیدای من اثری از تکنوازی و بداهه نوازی تار فرهنگ شریف، استاد مشهور موسیقی سنتی ایران است. ایشان با ابداعاتی که در نحوهٔ انگشت‌ گذاری و مضراب‌ زنی در نقاط مختلف سیم‌ های تار انجام می‌ داد، از تار صدایی کاملاً متفاوت به وجود آورد که بسیاری بر این عقیده هستند که زیباترین صدای تولید شده از ساز تار است.

استاد فرهنگ شریف درباره آلبوم شیدای من می گوید:" در این اثر از ابتکاراتی استفاده شده که در موسیقی ما کاملاً بی سابقه است. من کوک های مخصوص را کشف و قطعاتی که پرده آن در پرده ساز تار نیست ارائه کردم که تا به امروز جایی شنیده نشده است". این آلبوم 53 دقیقه است و مشتمل بر دو قطعه بی کلام در آواز ابوعطا و دستگاه همایون است. بداهه نوازی و تکنوازی تار وی با قریحه ای بی‌مانند، موسیقی بسیار لطیف و زیبایی از موسیقی سنتی ایران است.
فرهنگ شریف زاده ی شهرستان آمل است. او نوازنده صاحب سبک تار و سه تار در ایران بود و تار را نزد استادان عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی ‌داوود، تارنوازان بزرگ اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی آموخت، اما شیوه نوازندگی‌ اش به استادانش شباهتی نداشت و ویژه خود او بود.
صدای ساز او پس از وقفه ای 12 ساله دوباره در سال 1395 به همت شرکت مهرآوا و تحت عنوان شیدای من به گوش طرفداران موسیقی سنتی ایران رسانده شد.